"من هم سال‏های سال در یکی از دانشکده‏ های هنری درس خوانده‏ام، به شب‏ های شعر و گالری‏ های نقاشی رفته ‏ام. موسیقی کلاسیک گوش داده‏ام. ساعت ‏ها از وقتم را به مباحثات بیهوده درباره‏ ی چیزهایی که نمی‏دانستم گذرانده ‏ام. من هم سال‏ها با جلوه فروشی و تظاهر به دانایی بسیار زیسته ‏ام . ریش پروفسوری و سبیل نیچه ‏ای گذاشته ‏ام و کتاب «انسان تک ساختی‏» هربرت مارکوز را -بی‏آنکه آن زمانی خوانده باشم‏اش- طوری دست گرفته ‏ام که دیگران جلد آن را ببینند و پیش خودشان بگویند: «عجب! فلانی چه کتاب‏هایی می‏خواند، معلوم است که خیلی می‏فهمد.» ... اما بعد خوشبختانه زندگی مرا به راهی کشانده است که ناچارشده ‏ام رودربایستی را نخست با خودم و سپس با دیگران کنار بگذارم و عمیقاً بپذیرم که «تظاهر به دانایی‏» هرگز جایگزین «دانایی» نمی‏شود، و حتی از آن بالاتر، دانایی نیز با «تحصیل فلسفه‏» حاصل نمی‏آید. باید در جست و جوی حقیقت بود و این متاعی است که هرکس به راستی طالب‏ش باشد، آن را خواهد یافت، و در نزد خویش هم خواهد یافت."

شهید سیدمرتضی آوینی